Kategorie zobowiązań funduszu

Cykl: Wycena funduszy inwestycyjnych

Zobowiązaniem nazywamy obowiązek do spełnienia określonych świadczeń z wykorzystaniem posiadanych lub przyszłych aktywów. Innymi słowy jest to kwota, którą wiemy, że będziemy musieli komuś zapłacić lub spełnić jakieś świadczenie na rzecz osoby trzeciej.

 

Zobowiązania mogą mieć charakter finansowy lub niefinansowy. Przykładem tych pierwszych jest obowiązek zapłaty faktury za wykonane na rzecz danego podmiotu określonej czynności przez drugą stronę. Niefinansowym zobowiązaniem może być wydanie aktywów finansowych lub ich zamiana na inne aktywo (przykład: zaciągnięcie pożyczki lub weksel).

 

Rezerwami nazywamy zobowiązania, których termin wymagalności lub wysokość są nieznane. Aby utworzyć rezerwę trzeba mieć podstawy do tego, aby uznać daną kwotę za prawdopodobną do zapłaty w przyszłości. Rezerwy tworzyć należy na prawdopodobne zobowiązania, których wysokość miałaby znaczący wpływ na wynik finansowy.

 

Zobowiązania funduszu inwestycyjnego możemy podzielić na te z tytułu: transakcji na papierach wartościowych, nabycia i odkupienia jednostek uczestnictwa lub faktur wystawionych za usługi wykonane przez kontrahentów na rzecz funduszu.

 

W bilansie funduszu inwestycyjnego znajdziemy też konta zobowiązaniowe o nazwach „wpłaty uczestnika do funduszu” oraz „wypłaty uczestnika z funduszu”. Te pierwsze tworzymy wraz z wpływem na rachunek nabyć wpłat od uczestników, a wraz z przydzieleniem im jednostek uczestnictwa lub certyfikatów inwestycyjnych rozwiązujemy zobowiązania uznając konto kapitału wpłaconego. W przypadku umorzeń sytuacja jest odwrotna: po odkupieniu z rejestru jednostek uczestnictwa czy certyfikatów inwestycyjnych powstaje zobowiązanie do zapłaty uczestnikowi żądanej kwoty z rachunku umorzeń.

 

Najczęściej wystarczającym powodem do utworzenia rezerwy jest podpisanie umowy skutkującej zapłatą za czynność wykonaną na rzecz funduszu. Do podstawowych należą umowy w zakresie: wykonywania czynności przez depozytariusza, prowadzenia ksiąg rachunkowych, usług agenta transferowego, badania sprawozdań przez podmiot audytujący czy obsługa prawna. W przypadku płatności faktur wynikających z wykonania takich umów, zmniejszamy utworzoną rezerwę dokonując urealnień tak, aby kwota wykazana w kosztach odpowiadała faktycznie zapłaconej fakturze.

 

Sposobów ustalania kwot do preliminacji jest kilka. Możemy to robić na podstawie stawek określonych w umowie, a dla kosztów zmiennych, w przypadku kiedy się powtarzają, na podstawie ostatniej wystawionej faktury lub stawek z umowy przy każdorazowym wystąpieniu zdarzenia skutkującego w przyszłości pobraniem opłaty (np. koszty transakcyjne). Na znaczne wydatki można także tworzyć budżety kosztowe. Szczególnym przypadkiem rezerwy są kwoty wynagrodzenia stałego i zmiennego wyliczane na podstawie zapisów ze statutu funduszu.

 

W przypadku funduszy parasolowych, czyli takich, w skład których wchodzi parę subfunduszy, można spotkać się z wystawieniem faktury na cały fundusz. Wtedy Ustawa o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi nakłada obowiązek dzielenia wspólnej kwoty na subfundusze w proporcji do udziału aktywów netto poszczególnego subfunduszu w całym parasolu. Możemy zrobić inaczej jeżeli mamy wyraźnie określone, że usługi w ramach faktury zostały wykonane dla każdego subfunduszu w takim samym stopniu, wtedy kwotę faktury dzielimy po równo.

 

Wszystkie zobowiązania ustala się według wartości godziwej, z wyjątkiem sytuacji, w których przepisy ustalają inny sposób wyceny. Przykładami takich wyjątków są zobowiązania z tytułu nabycia (zbycia) papierów wartościowych z przyrzeczeniem odsprzedaży (odkupu) lub z tytułu pożyczki papierów wartościowych. Są to odpowiednio skorygowana cena nabycia oraz sposób wyceny przyjęty dla danego instrumentu finansowego będącego przedmiotem pożyczki.

 

Zobowiązania do zapłaty kwot w walutach obcych przelicza się na każdy dzień wyceny po kursie NBP na ten dzień wyceny i wykazuje w polskich złotych. W dniu rozliczenia takiego zobowiązania na rachunku bankowym różnicę wynikającą z kursu walutowego na ten dzień w odniesieniu do kursu ujęcia w księgach zaliczamy do  zrealizowanych różnic kursowych, a w sprawozdaniu finansowym wykazywana jest w rachunku wyniku w przychodach z lokat netto.

 

Co zrobić kiedy zakończy się rok obrotowy funduszu, zamkniemy rok w księgach rachunkowych (przeksięgujemy koszty i przychody na zakumulowany wynik), a po sporządzeniu sprawozdania finansowego otrzymamy fakturę na usługę wykonaną w grudniu w kwocie innej niż zawiązana rezerwa? Otóż musimy dokonać urealnienia księgując je w pozostałe koszty, gdy faktura opiewa na wyższą kwotę niż rezerwa, lub w pozostałe przychody jeśli kwota jest niższa.

Inga Czubaszek

Be New Pro

 

+48 501 685 529

info@benewpro.com

 

Concept Tower

Grzybowska 87

00-844 Warszawa

zapisz się do newslettera

Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do twoich potrzeb. Każdy może zaakceptować pliki cookies albo ma możliwość wyłączenia ich w przeglądarce, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje. POLITYKA PRYWATNOŚCI

Zamknij